|
www-life-cycles-destiny.com - © Rik Wellens
(uit teksten over de Synergie Workshop
- zondag 4 januari 1998)
Laatst aangepast: 10 Maart 2001.
Home | Site Map | Site Info (straight) | Site Search Engine | How to surf this site?
Dit haakte in op mijn noeste werken en schrijven van vandaag, waarbij ik 2 afgewerkte pagina's diende te verwijderen omdat de inhoud niet deugde ('Eric' had blijkbaar 'verlof')...... 'Imagine that there is no answer'...? Dat is inderdaad de hamvraag. We zijn altijd op zoek naar de 'grote' specialist, de 'grote' goeroe die het eens allemaal in orde gaat brengen en ons HET antwoord zal geven!
In alle eerlijkheid moet ik zeggen dat ik dat voor jou niet weet.
Je gaat allicht iets doen inzake bewustzijn (hopelijk), maar ik
kan het antwoord voor jou niet geven..... Wat ik echter wel weet
is dat jij het weet. Diep in je binnenste is ALLE
informatie, groeipotentie en een antwoord op je nieuwsgierige of
schrijnende vragen aanwezig. Alles wat je nodig hebt, en nog
nodig zult hebben in de toekomst, is gekend en beschikbaar in jou
zelf!
(Hier is hij dan: een Kawasaki 450LTD 'chopper'
en mezelf)
En dat is het enige wat ik van plan ben in deze Synergie Workshop. Een aantal zintuiglijke, mentale, emotionele en intuïtieve oefeningen, opdrachten en 'ongewone omstandigheden' ter beschikking stellen die jou in staat kunnen stellen (niet moeten) om je vragen en nieuwsgierigheid te beantwoorden. Een antwoord dat niet beschikbaar zal zijn in woorden maar wel in WETEN. Een antwoord dat te maken heeft met kijken, denken, voelen en ervaren samen = WETEN... Iets wat je van me gelooft is niet weten, maar 'papegaaien werk'. Dat hebben we vroeger op school zoveel gedaan. Of papa, die het ons allemaal vertelde. Een antwoord dat je krijgt vanuit je (hogere) zelf is wel weten. Zo eenvoudig is het! Trouwens, alle levensvragen zijn eenvoudig, wat spijtig genoeg niet wil zeggen 'gemakkelijk' !
Kortom, om verder te gaan met de historie van de pub: na genot van die ene pint (ik drink nooit veel als ik met de motor op stap ben), regende het terug stevig. In de kille, striemende regen en bij stormwind reed ik terug naar huis. Ik kon klagen over de koude, de natte en gladde weg, het gevaar, de windstoten en de godsonmogelijke beslissing om bij dit weer toch met de motor te gaan rijden: 'onnozelaar, ik had het natuurlijk kunnen weten' ! Ik heb echter genoten van de erg frisse wind, de lege weg, de wolken, de aandacht voor al die gevaarlijke, gladde plekken, de herinnering aan de muziek, het rode licht waar ik doorgereden ben (er was toch geen kat in de buurt te bekennen), de verwarmde handgrepen van mijn motor, mijn toch nog koude vingers (die nu pas beginnen op te warmen), mijn natte broek, de lift in het appartement die werkt en deze prettig uitgeruste werkkamer...... en zo kan ik nog uren doorgaan...
Bij alles wat je ervaart zijn er minstens twee mogelijkheden. Kijken naar de
problemen of kijken naar de oplossingen en
dan nog liefst naar de beide tesamen. Je hebt steeds de volledige vrijheid om
je aandacht te richten op wat je zelf kiest. Elke medaille heeft een keerzijde.
Is de zijde naar jou gericht 'negatief', kijk dan ook naar de andere kant. Waarnemen,
ongekunsteld, onvoorwaardelijk en authentiek in het hier-en-nu kijken, is dat
niet de boodschap die de grote Zenmeesters willen tonen? Wat echter helemaal
niet wil zeggen dat je best altijd alleen positief kijkt. Uit de negatieve omstandigheden
dient ZEKER eerst nog de juiste les getrokken te worden, kwestie van de volgende
maal niet tegen dezelfde spreekwoordelijke steen te stoten.
In het motorverhaal was de les dat sterke wind ook verre regenbuien snel naderbij brengt = onvoorspelbaar. Bijkomende les: sterke windstoten zijn bij een stilstaande motor ferm lastig maar eens aan het rijden blijkbaar veel minder. Hoe zit dat nu ineen? Achteraf begreep ik het: de sneldraaiende, grote en zware wielen van de motor hebben een grote kinetische energie zoals een draaiende tol die stabiliserend werkt. Hierdoor zal je al rijdende bij een windstoot dus veel minder weggeduwd kunnen worden!
Bovendien merkte ik dat bij een windstoot de motor + mijn lichaam zich 'automatisch' naar de windkant neigt en hiervoor weet ik de verklaring nog niet helemaal. Ik denk echter dat er het volgende gebeurt: het zwaartepunt van mijn motor + lichaam is verder naar achter gelegen, wat ook betekend dat het aangrijpingspunt van de wind eveneens iets naar achteren ligt. Een sterke windstoot duwt dus het achterste deel iets verder weg zodat het geheel zachtjes 'in de wind stuurt' en de windstoot redelijk compenseert.
Dus de negatieve omstandigheden hebben mij iets extra geleerd (en het werd 'doorgegeven' aan het diepe zelf). Ik zal het ook nooit meer vergeten want het was een combinatie van lichamelijk waarnemen, erover denken, de veiligheid voelen en daaruit de toekomstige acties aanpassen (=Synergie).
Ik ga er best mee stoppen! Tot verder 'lezens'.
© Jan. 1998 - Rik Wellens ;-)
Interesse in meerdere pagina's aangaande bewustzijn, Typologie van Jung, perceptie, synchroniciteit, levens-cycli enz... ? Klik hieronder.
Link naar de Layout Overzicht pagina (Nederlands)
Home | Site Map | Site Info (straight) | Site Search Engine | How to surf this site?
kirsnellew genealogy.search.family.history the.wheel.of.time.line.management
exitexchange - googlebot